ساعت چهار صبح است و اولین کاری که بعد از بیدار شدن کردم این بود که بدون اینکه از رختخواب خارج شوم لپ تاپم را روی سینه ام گذاشتم و وارد دنیای مجازی شدم! بعد از چک کردن فیس بوک و ایمیلم به وبلاگم وارد شدم و از لینک هایی که دارم وارد سایت دکتر مهدی خزعلی شدم! دیدم که مطلبی پست کرده اند تحت عنوان رمضان و عدالت اجتماعی! هرکداممان در یک وادی سیر می کنیم ولی بسیار نظراتی نزدیک به هم داریم او به دنبال عدالت علیست ولی من به دنبال عدالت اجتماعی او خدا پرست است و من از این وادی گذر کرده ام! در این پست او به این اشاره کرده بود که در ماه مبارک، کارمندان دولت سه ساعت حقوق مفت میگیرند تا در کنار عیال بیارامند و اگر دولت عدالت گستر بود باید این سه ساعت جیره و مواجب مفت را به آحاد مردمی که شغل آزاد دارند هم می داد تا آنها نیز که کارمند دولت نیستند از این مزایا برخوردار شوند و غیره....
یادم می آید که در دوران سربازی که در نیروی انتظامی لباس رزم پوشیده بودم ودر اداره کل آنزمانی بهداری ناجا به خدمت به خلق افتخار میکردم! تمام مدت سال اینگونه بود! نه تنها در ماه مبارک.
تولد ائمه که بود همه باید میرفتیم حسینیه صبح ازساعت نه تا یازده و مولودی میگرفتیم!
شهادت ائمه نیز اینگونه بود حتی یادم می آید که تعدادی گرهبان دوم داشتیم که اهل تسنن بودند واینها نیز مجبور بودند در مراسم مولودی و عزاداری شرکت کنند! از ساعت دوازده هم که همه باید میرفتند نماز و بعد نماز هم دعای فرج و بعد هم منزل!! یادم می آید که آنروزها که برایم مسجل شده بود که امام جماعت عادل نیست به فرادا نمازم را در اتاق کارم می خواندم و بلافاصله به کارم مشغول می شدم همان روزها شنیده بودم که فرمانده پشتیبانی گفته بود این جناب سروان تقی زاده برای چه دیگر نماز جماعت نمی آید و سرهنگ پورفلاح رئیس من در جواب گفته بود که می ماند و کارهای افرادی که از شهرستانها می آیند را انجام میدهد سردار، فرمانده گفته بود نکند که از ارباب رجوع رشوه می گیرد که می ماند کار می کند!!!!!!
آن روزها دوستان من از اظهار نظر من مبنی بر نداشتن روحیه خدمتی بامن کلی تفریح می کردند ولی این واقعیتی بود که به وقوع پیوسته بود.
